Hłowny meni wočinić

Poršicy

wosadna wjes w Budyskim wokrjesu, gmejnski dźěl Kubšic

Poršicy (němsce Purschwitz) su hornjołužiska cyrkwinska wjes w sakskim wokrjesu Budyšin, kotraž słuša wot lěta 1994 ke Kubšicam. Leža při Albrechtowce a maja 263 wobydlerjow.[2]

Poršicy
Purschwitz
gmejna: Kubšicy
zagmejnowanje: 1994
wobydlerstwo: 263 (31. decembra 2016)[1]
přestrjeń: 5,55 km²
wysokosć: 156–161 metrow n.m.hł.
51.20361111111114.525156–161
póstowe čisło: 02627
předwólba: 03591
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Poršičan/-ka
adjektiw:
Poršiski
skłonowanje:
Poršic, Poršicam, Poršicy, Poršicami, w Poršicach
Poršičanska ewangelska cyrkej

Poršičanska ewangelska cyrkej

wikidata: Poršicy (Q160994)

GeografijaWobdźěłać

 
Serbski narowny pomnik na Poršiskim kěrchowje

Wjes nadeńdźe so w nižinje Albrechtowki něhdźe wosom kilometrow sewjerowuchodnje Budyskeho stareho města. Susodne wjeski su Budyšink na sewjeru, Skanecy a Běła Hora na wuchodźe kaž tež Lětoń a Krakecy na zapadźe. Južnje Poršic rozpřestrěwa so Budyske lětanišćo, na sewjerozapadźe, za awtodróhu, su Krakečanske hórki.

StawiznyWobdźěłać

Prěnje historiske naspomnjenje nawsowca jako Porsiz[3] bě w lěće 1222. Ležownostne knjejstwo wukonješe přez lětstotki Poršiske ryćerkubło, kotrež běše zwjetša we wobsydstwje Budyskeje měšćanskeje rady. Hač do lěta 1994 běchu Poršicy samostatna gmejna z wjesnymi dźělemi Nowymi Poršicami, Lětonjom a Krakecami.

Dnja 7. junija 1914 załožichu Serbja z Poršic a wokoliny serbske towarstwo „Swěra“ z předsydu Handrijom Pětšom z Nowych Poršic.

WobydlerstwoWobdźěłać

W lěće 1884 měješe wjes po Mukowej statistice 498 wobydlerjow, mjez nimi 473 Serbow (95 %).[4] Arnošt Černik zwěsći w lěće serbski podźěl wot jenož hišće 52 %.[5] Poršicy su ewangelska wosadna wjes.

PomnikiWobdźěłać

  • Ewangelska cyrkej a kěrchow z někotrymi serbskimi narownymi kamjenjemi
  • Wojerski pomnik padnjenym Prěnjeje swětoweje wójny
  • Pomnik Bitwje pola Budyšina 1813

WosobinyWobdźěłać

W Poršicach so narodźiliWobdźěłać

  • Arnošt Krygar (1847–1923) – farar, spisaćel, zběraćel serbskich knihow
  • Erich Krawc (1907–1995) – ludowědnik, domiznowědnik a docent na Serbskim wučerskim wustawje
  • Hinc Šewc (* 1927) – sorabist a wysokošulski profesor

Tule skutkowaliWobdźěłać

  • Hrjehor Martini (1575–1632) – farar, spisaćel; 1623–32 w Poršicach
  • Zacharias Běrlink (1619–95) – farar, prócowar na polu rěčewědy; 1653–95 w Poršicach
  • Chryša Šlenkar (1674–1728) – farar, nabožinski prócowar; 1718–28 w Poršicach
  • Bjedrich Wylem Mička (1789–1839) – farar, stawiznar; 1827–39 w Poršicach
  • Hendrich Awgust Krygar (1804–58) – farar, składnostny basnik, kulturnowědnik; 1840–58 w Poršicach
  • Rudolf Jenč (1903–79) – literarny historikar a rěčespytnik; 1925–34 wučer w Poršicach

LiteraturaWobdźěłać

  • Purschwitz/Poršicy. W: Oberlausitzer Heide- und Teichlandschaft (= Werte der deutschen Heimat. Zwjazk 67). 1. nakład. Böhlau, Köln/Weimar/Wien 2005, ISBN 978-3-412-08903-0, str. 326–329.


ŽórłaWobdźěłać

  1. staw: 31. decembra 2016; Podaća gmejnskeho zarjada Kubšicy
  2. 31. decembra 2016; Podaća gmejnskeho zarjada Kubšicy
  3. Poršicy w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  4. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 58. → wšě wjeski
  5. Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995, str. 246. [709 wobydlerjow, z nich 229 dorosćenych z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 36 z pasiwnymi, 104 serbske dźěći a młodostni, 340 bjez znajomosćow] → wšě wjeski

WotkazWobdźěłać

  Commons: Poršicy – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije