Hinc Šewc

serbski rěčespytnik a wysokošulski wučer

Hinc Šewc (němsce Heinz Schuster-Šewc; * 8. februara 1927 w Poršicach, † 10. februara 2021 w Lipsku) bě serbski slawist, sorabist a wysokošulski profesor.

Wědomostna karjeraWobdźěłać

Šewc wotrosće jako syn ćěsle a skałarja w ewangelskej wosadnej wsy Poršicach, hdźež rěčachu po ludličenju 1925 hišće 80 % wobydlerjow serbsce. Po Druhej swětowej wójnje běše najprjedy z wučerjom w Psowjach a Minakale. Wot 1948 studowaše slawistiku we Wrócławju a po tym při Jagiellonskej uniwersiće w Krakowje. Po zakónčenju jako magister a diplomowy wučer za rušćinu nawróći so 1953 do Łužicy a běše dwě lěće asistent w Instituće za serbski ludospyt. 1955 sćěhowaše promocija na Humboldtowej uniwersiće na temu Historische und vergleichende Lautlehre der Sprache des Albin Moller. Wot 1955 do 1964 bě docent za serbšćinu na Lipšćanskej uniwersiće. 1962 habilitowaše so z dźěłom wo historiskej leksikologiji a etymologiji słowjanskich rěčow. Wot 1964 bě wón za nimale tři lětdźesatki z profesorom za sorabistiku a słowjanski rěčespyt kaž tež z direktorom Instituta za sorabistiku w Lipsku. 1992 poda so na wuměnk.

Krakowska Jagiellonska Uniwersita spožči jemu čestne doktorstwo. Wot lět 1988 bě wón rjadny čłon Sakskeje akademije wědomosćow. Nimo toho bě wukrajny sobustaw Pólskeje akademije wučenosće w Krakowje.

W lěće 1980 spožči so jemu Myto Ćišinskeho I. rjadownje.

Wubrane spisyWobdźěłać

Hinc Šewc wozjewješe wjace hač 500 tekstow, zwjetša pod němsko-serbskim dwójnym mjenom Schuster-Šewc.

  • Das Sorbische im slawischen Kontext, Domowina-Verlag, 2000.
  • Das Sorbische und der Stand seiner Erforschung, Berlin, Akademie-Verlag, 1991.
  • Historisch-etymologisches Wörterbuch der ober- und niedersorbischen Sprache, Bautzen, Domowina-Verlag, 1978–1996.
  • Bibliographie der sorbischen Sprachwissenschaft, Bautzen, Domowina-Verlag, 1966.
  • Vergleichende historische Lautlehre der Sprache des Albin Moller, Berlin, Akademie-Verlag, 1958.

Literatura a žórłaWobdźěłać

WotkazajWobdźěłać

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije