Hłowny meni wočinić

Lěskej

wjes w Budyskim wokrjesu, gmejnski dźěl Malešec

Lěskej (němsce Lieske) je hornjołužiska holanska wjes ze 36 wobydlerjemi[2] w samym wuchodźe Budyskeho wokrjesa, kotraž słuša wot lěta 2013 k Malešanskej gmejnje.

Lěskej
Lieske
gmejna: Malešecy
zagmejnowanje: 1957 (do Noweje Wsy)
wobydlerstwo: 36 (31. decembra 2016)[1]
wysokosć: 134 metrow n.m.hł.
51.32777777777814.530277777778134
póstowe čisło: 02694
předwólba: 035932
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Lěšćan/-ka
adjektiw:
Lěšćanski
skłonowanje:
Lěskeje, Lěskej, Lěskej, Lěskej, w Lěskej
Hamorska dróha w Lěskej (B156)

Hamorska dróha w Lěskej (B156)

wikidata: Lěskej (Q2756595)

GeografijaWobdźěłać

 
Stary saksko-pruski měznik, w pozadku je Lěskej widźeć

Wjeska leži 18 kilometrow sewjerowuchodnje Budyšina a tři kilometry južnje Bjerwałdskeho jězora w hornjołužiskej holi na lěwym boku Sprjewje. Zwjazkowa dróha 156 tule rěku přeprěkuje. Zapadnje Lěskeje namakaja so Komorowske rybjace haty. Wjesne hona maja přestrjeń wot 5,09 km² a su zwjetša zalěsnjene, na čož pokazuje tež wjesne mjeno.

Susodne wsy su lěsne sydlišćo Wotpočink we wuchodźe, Nowa Wjes w juhowuchodźe, Komorow (gmejna Wulka Dubrawa) w juhu a Manjow (gmejna Hamor) w sewjerozapadźe.

StawiznyWobdźěłać

Wjes naspomni so k prěnjemu razej w lěće 1360 jako Lesyk, Lesk(e). W holi sewjernje wjeski su so pak wo wjele starše rownišća z bronzoweje doby namakali.

Po Wienskim kongresu lěta 1815 přińdźe wjeska kaž cyły sewjer Hornjeje Łužicy k Pruskej. Hranica ze Sakskej běžeše hač do lěta 1945 njedaloko wot Lěskeje přez holu.

WobydlerstwoWobdźěłać

Podaća po cencusu 2011; staw: 9.5.2011[3] Lěskej gmejna
ličba wobydlerjow 45 5033
ličba domjacnosćow 19 2066
wosoby na domjacnosć 2,4 2,4
swójby 18 1588
bydlenske twarjenja 17 1638
bydlenska přestrjeń na wosobu (m²) 47,5 41,2
přerězna staroba w lětach 55,7 45,1
kwocient młodostnycha 0 25
kwocient starychb 73 33
podźěl prózdne stejacych bydlenjow 4,8 % 5,7 %
a: poměr ličby wosobow pod 18 lětami k 100 wosobam mjez 18 a 65
b: poměr ličby wosobow nad 65 lětami k 100 wosobam mjez 18 a 65

Po Arnošta Mukowej statistice měješe Lěskej we 1880tych lětach 77 wobydlerjow, mjez nimi 66 Serbow (86 %) a 11 Němcow.[4] Arnošt Černik zwěsći 1956 serbskorěčny podźěl wobydlerstwa wot hišće 60 %.[5]

W lěće 1925 bě mjez 92 wobydlerjemi 88 ewangelskich a štyri katolscy. Ewangelscy wěriwi přisłušeja znajmjeńša ze 17. lětstotka ke Klukšanskej wosadźe, byrnjež Klukšanska cyrkej nimale wósom kilometrow zdalena była.

Pola censusa lěta 2011 mějachu Lěšćenjo z 55,7 lětami najwyšu přerěznu starobu w gmejnje Malešecy. Njebě žanoho wobydlerja młódšeho hač 18 lět.


ŽórłaWobdźěłać

  • Oberlausitzer Heide- und Teichlandschaft (= Werte der deutschen Heimat. Zwjazk 67). 1. nakład. Böhlau, Köln/Weimar/Wien 2005, ISBN 978-3-412-08903-0, str. 182.
  1. staw: 31. decembra 2016; gmejnske zarjadnistwo Malešecy
  2. staw: 31. decembra 2016; gmejnske zarjadnistwo Malešecy
  3. Statistiski krajny zarjad Sakskeje: gmejna Malešecy (němsce)
  4. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 92. → wšě wjeski
  5. Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995, str. 245. [65 wobydlerjow, z nich 24 dorosćenych z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 6 z pasiwnymi, 9 serbskich dźěći a młodostnych, 26 bjez znajomosćow] → wšě wjeski

WotkazajWobdźěłać

  Commons: Lěskej – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
  • Lěskej w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije