Hłowny meni wočinić

Dobrošecy

wjes w Budyskim wokrjesu, gmejnski dźěl Malešec

Dobrošecy (prjedy tež Dobrašecy;[2] němsce Doberschütz) su wjes ze 168 wobydlerjemi[3] we wuchodźe hornjołužiskeho wokrjesa Budyšin. Słušeja ke gmejnje Malešecy a leža 154 m nad mórskej hładźinu a šěsć kilometrow sewjerowuchodnje Budyšina při Małej Sprjewi. Hač do lěta 1936 běchu samostatna gmejna.

Dobrošecy
Doberschütz
gmejna: Malešecy
zagmejnowanje: 1936 (do Delnjeje Hórki)
wobydlerstwo: 168 (31. decembra 2016)[1]
přestrjeń: 2,07 km²
wysokosć: 154 metrow n.m.hł.
51.22055555555614.497777777778154
póstowe čisło: 02694
předwólba: 03591
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Dobroščan/-ka
adjektiw:
Dobroščanski
skłonowanje:
Dobrošec, Dobrošecam, Dobrošecy, Dobrošecami, w Dobrošecach
Powětrowy wobraz Dobrošec

Powětrowy wobraz Dobrošec

wikidata: Dobrošecy (Q160646)

Susodne wjeski su Plusnikecy w sewjeru, Krakecy (Kubšiska gmejna) w juhu a Delnja Hórka zady hatow w zapadźe.

StawiznyWobdźěłać

Po sydlišćowej formje jedna so wo rozšěrjeny kulowc. Prěnje historiske naspomnjenje jako sydło wěsteho knjeza Hugo de Doberswicze pochadźa z lěta 1280. Ležownostne knjejstwo měješe přez lětstotki z wjetšeho dźěla ryćerkubło we wjesce samej, při čimž słušeše wěsty podźěl tež Budyskej měšćanskej radźe.[4]

Wobydlerstwo a rěčWobdźěłać

W lěće 1884 měješe wjes po Mukowej statistice 153 wobydlerjow, kotřiž běchu bjez wuwzaća Serbja.[5] Ewangelscy wobydlerjo słušeja ze starodawna do Malešanskeje wosady.

Po ludličenju w lěće 2011 bydlachu we wsy 164 wobydlerjow w přerěznej starobje wot 47,9 lět (Sakska: 46,4).[6]

WosobinyWobdźěłać

  • Matej Dołhi (1704–86) – Ochranowski prócowar; narodźeny w Dobrošecach

LiteraturaWobdźěłać

  • Niedergurig/Delnja Hórka mit Doberschütz/Dobrošecy. W: Oberlausitzer Heide- und Teichlandschaft (= Werte der deutschen Heimat. Zwjazk 67). 1. nakład. Böhlau, Köln/Weimar/Wien 2005, ISBN 978-3-412-08903-0, str. 246–249.


ŽórłaWobdźěłać

  1. staw: 31. decembra 2016; gmejnske zarjadnistwo Malešecy
  2. Křesćan Bohuwěr Pful: Łužiski serbski słownik. Maćica Serbska, Budyšin 1866, str. 117 (online).
  3. 31. decembra 2016; gmejnske zarjadnistwo Malešecy
  4. Dobrošecy w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  5. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 52. → wšě wjeski
  6. Wuslědki ludličenja 2011 za Malešecy (pdf)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije