Hłowny meni wočinić

Zubornička

wjes w Hornjej Łužicy; gmejnski dźěl Malešec

Zubornička (němsce Kleinsaubernitz) je wjes z 366 wobydlerjemi[2] we wuchodźe hornjołužiskeho wokrjesa Budyšin. Słuša ke gmejnje Malešecy a leži 145 m nad mórskej hładźinu blisko jězora Olba. Hač do lěta 1994 běše samostatna gmejna z wjesnymaj dźělomaj Stróža a Lemišow (wot 1950).

Zubornička
Kleinsaubernitz
gmejna: Malešecy
zagmejnowanje: 1994 (do Hućiny)
wobydlerstwo: 366 (31. decembra 2016)[1]
přestrjeń: 4,56 km²
wysokosć: 145 metrow n.m.hł.
51.26514.601944444444145
póstowe čisło: 02694
předwólba: 035932
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Zuborničan/-ka
adjektiw:
Zuborničanski
skłonowanje:
Zubornički, Zuborničce, Zuborničku, Zuborničku, w Zuborničce
Prusko-sakski měznik blisko Zubornički

Prusko-sakski měznik blisko Zubornički

wikidata: Zubornička (Q10787013)

Susodne wjeski su Dubo (Hamorska gmejna) w sewjerowuchodźe, Wukrančicy (Wysokodubrawska gmejna) we wuchodźe, Dubrawka w juhu, Hućina w zapadźe a Stróža zady Olby w sewjerozapadźe.

Wobsah

StawiznyWobdźěłać

Prěnje historiske naspomnjenje jako Zaubernicz parva pochadźa z lěta 1419. Ležownostne knjejstwo wukonješe w 17. a 18. lětstotku ryćerkubło w Bukojnje. Cyrkwinsce słušeše přewažnje ewangelske wobydlerstwo ze starodawna do Bartskeje wosady.[3]

Hač do kónca 19. lětstotka bě Zubornička poměrnje mała holanska wjeska z něhdźe 200 wobydlerjemi (1834: 160, 1890: 168). Hakle z wotkrywanjom brunicoweje jamy Olba a z tym zwjazanej spěšnej industrializaciju rozrosće ličba wobydlerstwa w běhu někotrych lět na nimale 600 (1925: 598, 1939: 569). W běhu tutoho razantneho přetworjenja wjeski na dźěłaćerske sydlišćo so tež serbska rěč do dalokeje měry zhubi.

Wobydlerstwo a rěčWobdźěłać

W lěće 1884 měješe wjes po Mukowej statistice 238 wobydlerjow, mjez nimi 212 Serbow (89 %).[4] Arnošt Černik zwěsći 1956 serbskorěčny podźěl wobydlerstwa wot jenož hišće 31,8 %.[5] Nimo industrializacije přinošowaše tež přichad přesydlencow z něhdyšich wuchodnych kónčin Němskeje tomu wuwiću.

Po ludličenju w lěće 2011 bydlachu we wsy 338 wobydlerjow w přerěznej starobje wot 47,3 lět (Sakska: 46,4).[6]

WosobinyWobdźěłać

  • Maks Gros (1897–1981) – funkcionar Domowiny; rodźeny w Zuborničce

LiteraturaWobdźěłać

  • Kleinsaubernitz/Zubornička. W: Oberlausitzer Heide- und Teichlandschaft (= Werte der deutschen Heimat. Zwjazk 67). 1. nakład. Böhlau, Köln/Weimar/Wien 2005, ISBN 978-3-412-08903-0, str. 304–306.


ŽórłaWobdźěłać

  1. staw: 31. decembra 2016; gmejnske zarjadnistwo Malešecy
  2. staw: 31. decembra 2016; gmejnske zarjadnistwo Malešecy
  3. Zubornička w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  4. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 55. → wšě wjeski
  5. Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995, str. 245. [928 wobydlerjow, z nich 201 dorosćeny z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 54 z pasiwnymi, 40 serbskich dźěći a młodostnych, 633 bjez znajomosćow] → wšě wjeski
  6. Wuslědki ludličenja 2011 za Malešecy (pdf)

WotkazWobdźěłać

  Commons: Zubornička – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije