Hłowny meni wočinić

Dubo

wjes w Zhorjelskim wokrjesu, gmejnski dźěl Wysokeje Dubrawy

Dubo (prjedy tež Duby;[2] němsce Dauban) je wjes na zapadźe sakskeho wokrjesa Zhorjelc, kotraž přisłuša gmejnje Wysoka Dubrawa. Ma 272 wobydlerjow.[3]

Dubo
Dauban
gmejna: Wysoka Dubrawa
zagmejnowanje: 1938 (do Wukrančic)
wobydlerstwo: 272 (9. meje 2011)[1]
wysokosć: 160–170 metrow n.m.hł.
51.28222222222214.629444444444160–170
póstowe čisło: 02906
předwólba: 035932
Saksko-pruski měznik blisko Duboho

Saksko-pruski měznik blisko Duboho

wikidata: Dubo (Q160382)

GeografijaWobdźěłać

Wjes leži njedaloko hranicy mjez Zhorjelskim a Budyskim wokrjesom při južnej kromje biosferoweho rezerwata Hornjołužiskeje hole a hatow a při statnej dróze S 109 z Budyšina do Niskeje. Susodne wsy su Dołha Boršć na sewjerowuchodźe, Lipinki na wuchodźe, Wukrančicy na juhu a Zubornička na juhowuchodźe. Na zapadźe a sewjeru rozpřestrěwa so hola.

StawiznyWobdźěłać

Prěnje historiske naspomnjenje jako Duban[4] je z lěta 1377. W lěće 1884 měješe wjes po Mukowej statistice 285 wobydlerjow, mjez nimi 262 Serbow (92 %).[5]

WosobinyWobdźěłać

LiteraturaWobdźěłać

  • Dauban/Dubo. W: Oberlausitzer Heide- und Teichlandschaft (= Werte der deutschen Heimat. Zwjazk 67). 1. nakład. Böhlau, Köln/Weimar/Wien 2005, ISBN 978-3-412-08903-0, str. 279–284.


ŽórłaWobdźěłać

  1. staw: 9. meje 2011; Wuslědki censusa 2011 za Wysokodubrawsku gmejnu
  2. Křesćan Bohuwěr Pful: Łužiski serbski słownik. Maćica Serbska, Budyšin 1866, str. 169 (online).
  3. 9. meje 2011; Wuslědki censusa 2011 za Wysokodubrawsku gmejnu
  4. Dubo w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  5. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 116. → wšě wjeski

WotkazWobdźěłać

  Commons: Dubo – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije