Hłowny meni wočinić

Wopaleń

wjes w Zhorjelskim wokrjesu, gmejnski dźěl Lubija

Wopaleń[1] (němsce Oppeln) je hornjołužiska wjeska, kotraž słuša wot lěta 2003 k Lubijej. Leži pjeć kilometrow sewjernje stareho města a 236 m nad mórskej hładźinu na lěwym boku Lubaty.

Wopaleń
Oppeln
město: Lubij
zagmejnowanje: 1974 (do Ketlic)
wysokosć: 236 metrow n.m.hł.
51.13777777777814.693888888889236
póstowe čisło: 02708
předwólba: 03585
Wopaleński hród w lěće 1850

Wopaleński hród w lěće 1850

wikidata: Wopaleń (Q1288661)

StawiznyWobdźěłać

Prěnje naspomnjenje jako Opal pochadźa z lěta 1261.[2] Wjes bě wot 16. hač do 19. lětstotka we wobsydstwje tamnišeho ryćerkubła.

Wot lěta 1895 měješe Wopaleń zastanišćo při železniskej čarje Lubij–Wóspork, kotraž so 1903 hač do Barta a 1906 hač do Radworja podlěši, hdźež bě z čaru Budyšin–Wojerecy zwjazana. W lěće 1972 bu wosobowy wobchad zastajeny a 1973 so čara mjez Lubijom a Bartom zawrě.

WobydlerstwoWobdźěłać

Po statistice Arnošta Muki měješe Wopaleń w lěće 1884 154 wobydlerjow, mjez nimi 124 Němcow a 30 Serbow (19 %).[3] Po Arnošće Černiku běštaj srjedź 1950tych lět jenož hišće dwaj serbskorěčnej wobydlerjej we wsy.[4] Dźensa so we Wopalenju hižo njeserbuje. Wopaleńscy protestanća přisłušeja wot 16. lětstotka Ketličanskej wosadźe.

ŽórłaWobdźěłać

  1. Jurij Kral: Serbsko-němski słownik hornjołužiskeje rěče. Maćica Serbska, Budyšin 1927.
  2. Wopaleń w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  3. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 107. → wšě wjeski
  4. Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995, str. 253. [202 wobydlerjej, z nich 2 dorosćenaj z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 0 z pasiwnymi, 0 serbskich dźěći a młodostnych, 200 bjez znajomosćow] → wšě wjeski

WotkazWobdźěłać

  Commons: Wopaleń – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije