Sćijecy

wjes w Budyskim wokrjesu, měšćanski dźěl Budyšina

Sćijecy (prjedy tež Sćiwjecy; němsce Stiebitz) su wjes w Hornjej Łužicy, kotraž je wot lěta 1994[2] z měšćanskim dźělom Budyšina. Maja 570 wobydlerjow a přestrjeń wot 4,73nbsp;km². K Sćijecam słušeja tež Ratarjecy.

Sćijecy
Stiebitz
město: Budyšin
zagmejnowanje: 1994
wobydlerstwo: 570 (31. decembra 2020)[1]
wysokosć: 208 metrow n.m.hł.
51.17583333333314.392777777778208
póstowe čisło: 02625
předwólba: 03591
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Sćiječan/-ka
adjektiw:
Sćiječanski
skłonowanje:
Sćijec, Sćijecam, Sćijecy, Sćijecami, w Sćijecach
Połoženje Sćijec w Budyšinje

Połoženje Sćijec w Budyšinje

GeografijaWobdźěłać

Sćijecy leža na zapadnej kromje města Budyšina, při čimž nadeńdźe so stara wjes při Wjazońčanskej dróze južnje železniskeje čary Drježdźany–Zhorjelc, nowši dźěl pak sewjernje wot njeje při krajnej dróze na směr Biskopicy, něhdyšej B 6. Přez stare Sćijecy ćeče Sćiječanska rěčka, kiž wuliwa so blisko Sprjewinych kupjelow do Sprjewje.

Ležownostne mjenaWobdźěłać

Michał Rostok naliči 1887 slědowace serbske ležownostne mjena: Pola dračoweho hata, Pola rěki, Pola skały, Pola suchej łuki, W Helach, Liponca (tež: na horje), Pola cyhelčiny, Pola sucheho hata, Na Rynčec horje, Pola starej dróhi, Pola Rynčec hata, Pola Witichec skały, Janašec hora, Pola němskej dróhi, Rynčec lipy, W dole.[3]

StawiznyWobdźěłać

 
Powětrowy wobraz Sćijec (2020)

Prěnje historiske naspomnjenje Sćijec jako sydło ryćerja Martinus de Stewicz pochadźa z lěta 1242.[2] Ležownostne knjejstwo měješe přez lětstotki Budyska měšćanska rada.

Hač do lěta 1994 běchu Sćijecy samostatna gmejna, wot 1936 z wjesnym dźělom Ratarjecy.

Hlej tež: Kulturne pomniki w Sćijecach

WobydlerstwoWobdźěłać

Po Mukowej statistice z lětow 1884/85 rěčachu tehdy 70 wot cyłkownje 96 Sćiječanow serbsce (73 %).[4] Arnošt Černik zwěsći w lěće 1956 jenož hišće snadny serbskorěčny podźěl wobydlerstwa wot 6,7 %.[5]

WosobinyWobdźěłać

  • Jan Pawoł Křižan (1854–1923), farar, spisaćel a dołholětny předsyda Maćicy Serbskeje; narodźeny w Sćijecach

ŽórłaWobdźěłać

  1. staw: 31. decembra 2020; Statistiska rozprawa města Budyšina za IV. kwartal 2020, měrc 2021
  2. 2,0 2,1 Sćijecy w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  3. Michał Rostok: Ležownostne mjena. W: ČMS 40 (1887), str. 3–50, tu str. 16 (digitalizat).
  4. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954. → wšě wjeski
  5. Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995, str. 246. [821 wobydlerjow, z nich 48 dorosćenych z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 3 z pasiwnymi, 4 serbske dźěći a młodostni, 766 bjez znajomosćow] → wšě wjeski

WotkazWobdźěłać

  Commons: Sćijecy – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije