Hłowny meni wočinić

Přišecy

wjes w Hornjej Łužicy; gmejnski dźěl Dobruše-Huski

Přišecy (němsce Preuschwitz) su mała wjeska z 53 wobydlerjemi[2] w juhowuchodźe hornjołužiskeho wokrjesa Budyšin. Słušeja wot lěta 1999 ke gmejnje Dobruša-Huska a leža 200 m nad mórskej hładźinu w hornjołužiskej pahórčinje južnje Budyšina. Hač do lěta 1936 běchu Přišecy samostatna gmejna, po tym najprjedy dźěl Dobrušanskeje gmejny.

Přišecy
Preuschwitz
gmejna: Dobruša-Huska
zagmejnowanje: 1936 (do Dobruša)
wobydlerstwo: 53 (31. decembra 2018)[1]
přestrjeń: 1,74 km²
wysokosć: 200 metrow n.m.hł.
51.15777777777814.408611111111200
póstowe čisło: 02692
předwólba: 03591
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Přišečan/-ka
adjektiw:
Přišečanski
skłonowanje:
Přišec, Přišecam, Přišecy, Přišecami, w Přišecach
wikidata: Přišecy (Q10773331)

Susodne wjeski su Bobolcy (město Budyšin) na juhowuchodźe, Dźěžnikecy (gmejna Hornja Hórka) na juhu, Dobruša na juhozapadźe a Hrubjelčicy na zapadźe. Na sewjeru namaka so Budyska wagonownja.

Prěnje historiske naspomnjenje jako Prischewicz abo Prysch(e)wicz je z lěta 1361[3].

W lěće 1884 měješe wjes po Mukowej statistice 52 wobydlerjow, wot tych 46 Serbow (88 %).[4]

Ewangelscy Přišečenjo přisłušeja Budyskej Michałskej wosadźe.

WosobinyWobdźěłać

ŽórłaWobdźěłać

  1. staw: 31. decembra 2018; Gmejnska nowina gmejny Dobruša-Huska
  2. staw: 31. decembra 2018; Gmejnska nowina gmejny Dobruša-Huska
  3. Přišecy w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  4. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 58. → wšě wjeski
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije