Hłowny meni wočinić

Drječin

wjes w Budyskim wokrjesu, gmejnski dźěl Dobruše-Huski

Drječin (němsce Dretschen) je wjes ze 114 wobydlerjemi[2] při hornim běhu Dołheje wody na juhu hornjołužiskeho wokrjesa Budyšin, kotraž słuša wot lěta 1999 ke gmejnje Dobruša-Huska

Drječin
Dretschen
gmejna: Dobruša-Huska
zagmejnowanje: 1974 (do Huski)
wobydlerstwo: 114 (31. decembra 2018)[1]
přestrjeń: 3,11 km²
wysokosć: 280 metrow n.m.hł.
51.12416666666714.348611111111280
póstowe čisło: 02694
předwólba: 035932
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Drječinjan/-ka
adjektiw:
Drječinjanski
skłonowanje:
Drječina, Drječinej, Drječin, Drječinom, w Drječinje
wikidata: Drječin (Q10373885)

GeografijaWobdźěłać

Wjes leži něhdźe wósom kilometrow juhozapadnje Budyšina a 280 metrow nad mórskej hładźinu w sewjernym dźělu hornjołužiskich horow.

Susodne wjeski su Běłe Noslicy na sewjeru, Warnoćicy na juhowuchodźe a Demjany na zapadźe. Sewjerowuchodnje wsy pozběhuje so hórka Ćeleńc (367 m) a na juhu Wulki Pichow (499 m).

StawiznyWobdźěłać

Po sydlišćowej formje je Drječin nawsowc, kotryž so pisomnje prěni raz w lěće 1352 jako Dreschin naspomni. Drječin njeměješe ryćerkubło, ale podsteješe bjezposrědnje Stołpinskemu hamtej. Cyrkwinsce słušachu Drječinjenjo do reformacije do Wjazońcy a wot toho časa do Hušćanskeje wosady.[3]

Hač do lěta 1974 bě Drječin samostatna gmejna z Warnoćicami jako wjesnym dźělom a po tym hač ke gmejnskej reformje 1999 dźěl Hušćanskeje gmejny.

WobydlerstwoWobdźěłać

W lěće 1884 měješe wjes po Mukowej statistice 173 wobydlerjow, z nich 98 Serbow (57 %).[4] Po Arnošće Černiku rěčeše w lěće 1955/56 jenož hišće 16 % Drječinjanow serbsce, mjez nimi 16 dźěći a młodostnych.[5] 1925 bě wot cyłkownje 157 wobydlerjow 154 ewangelskich.

WosobinyWobdźěłać

  • Jan Arnošt Holan (1853–1921) – gymnazialny wučer, spisowaćel; rodźeny w Drječinje
  • Michał Rostok (1821–1893) – přirodospytnik, mjez 1844 a 1884 wučer w Drječinje
 
Powětrowy wobraz Drječina z Ćeleńcom w pozadku (2018)

ŽórłaWobdźěłać

  1. staw: 31. decembra 2018; Gmejnska nowina gmejny Dobruša-Huska
  2. staw: 31. decembra 2018; Gmejnska nowina gmejny Dobruša-Huska
  3. Drječin w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  4. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 52. → wšě wjeski
  5. Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995. [496 wobydlerjow, z nich 53 dorosćenych z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 12 z pasiwnymi, 16 serbskich dźěći a młodostnych, 415 bjez znajomosćow] → wšě wjeski

WotkazWobdźěłać

  Commons: Drječin – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije