Huska

wjes w Budyskim wokrjesu; gmejnski dźěl Dobruše-Huski

Huska (němsce Gaußig) je wulka wjes ze 620 wobydlerjemi[2] na juhu hornjołužiskeho wokrjesa Budyšin. Słuša wot lěta 1999 ke gmejnje Dobruša-Huska a leži mjez 240 a 260 m nad mórskej hładźinu w hornjołužiskej pahórčinje juhowuchodnje Budyšina. Hač do lěta 1999 běchu samostatna gmejna z Hunćericami (wot 1935), Holcu (1936), Cokowom (1950), Demjanami (1973), Družkecami, Drječinom (1974) a Nowej Wsu (1994) jako wjesne dźěle.

Huska
Gaußig
gmejna: Dobruša-Huska
zagmejnowanje: 1999
wobydlerstwo: 620 (31. decembra 2018)[1]
přestrjeń: 3,97 km²
wysokosć: 240–260 metrow n.m.hł.
51.13444444444414.315240–260
póstowe čisło: 02633
předwólba: 035930
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Hušćan/-ka
adjektiw:
Hušćanski
skłonowanje:
Huski, Husce, Husku, Husku, w Husce
Hušćanska cyrkej

Hušćanska cyrkej

GeografijaWobdźěłać

 
Powětrowy wobraz Huski (2018)

Susodne wjeski su Hunćericy na sewjeru, Brězynka na sewjerowuchodźe, Holca na wuchodźe, Demjany na juhowuchodźe, Nowa Wjes na juhozapadźe, Kosarnja na zapadźe a Cokow na sewjerozapadźe.

Ležownostne mjenaWobdźěłać

Michał Rostok naliči 1887 slědowace serbske ležownostne mjena: Slěborna hora, Pastwišća, W dubinach, Křižowany puć, Hozarjec tymješća (Hasers Brücherig), Hrabički, Konjacy hat, Běła chěžka, Kšibjeńca, Na Wićazec horje (=Raubschloss), Winica, Slěborna hrabka, Róžk zahrody, Wulka łuka, Wódnik, Na wuzkim puću (Kirchensteg), Cyrkwina łuka, Młynska łuka, Jězor (die Iser!), Holčanski hat, Suchi hat, Cyrkwiny hat, Młynski hat, Hlinowe jamy, Wjazonski puć, Stara cyhelčina, Nowsčanska hora, Hopic chójny, Rychlica, Darinski hat, Wokurka, Burski hat, Holčanska skała, Wowčernja, Pola pěskowej jamy, Pólski kućik.[3]

StawiznyWobdźěłać

Prěnje historiske naspomnjenje jako knježe sydło Gusc abo Guzich je z lěta 1245. Huska bě sydło wulkeho ryćerkubło, kotrež měješe wobsydstwa we wjele wokolnych wsach.[4]

W lěće 1884 měješe wjes po Mukowej statistice 454 wobydlerjow, wot tych 254 Serbow (56 %).[5]

Hušćanska ewangelska wosada wobsteji ze 16. lětstotka; do toho přisłušeštej wjes a wokolina Hodźijskej wosadźe.

ŽórłaWobdźěłać

  1. staw: 31. decembra 2018; Gmejnska nowina gmejny Dobruša-Huska
  2. staw: 31. decembra 2018; Gmejnska nowina gmejny Dobruša-Huska
  3. Michał Rostok: Ležownostne mjena. W: ČMS 40 (1887), str. 3–50, tu str. 18 (digitalizat).
  4. Huska w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  5. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 53. → wšě wjeski

WotkazWobdźěłać

  Commons: Huska – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije