Hłowny meni wočinić

Zejicy

wjes w Budyskim wokrjesu, gmejnski dźěl Pančic-Kukowa

Zejicy (prjedy tež Zyjicy;[2] němsce Siebitz) su hornjołužiska wjeska ze 34 wobydlerjemi[3] w srjedźišću wokrjesa Budyšin. Wot 1974 słušeja ke gmejnje Pančicy-Kukow. Do 1957 běchu samostatna gmejna.

Zejicy
Siebitz
gmejna: Pančicy-Kukow
zagmejnowanje: 1957 (do Lejna)
wobydlerstwo: 34 (31. decembra 2017)[1]
přestrjeń: 1,37 km²
wysokosć: 203 metry n.m.hł.
51.22027777777814.236111111111203
póstowe čisło: 01920
předwólba: 035796
Stołp blisko Zejic

Stołp blisko Zejic

wikidata: Zejicy (Q10786538)

Wjes leži něhdźe 15 km sewjerozapadnje Budyšina.

StawiznyWobdźěłać

Sydlišćo naspomni so k prěnjemu razej pisomnje w lěće 1351 pod mjenom Siwycz.[4]

Po Mukowej statistice z lětow 1884/85 rěčachu tehdy wšitcy 63 Zejičenjo serbsce.[5] Arnošt Černik zwěsći w lěće 1956 serbskorěčny podźěl wobydlerstwa wot hišće 61,1 %.[6]

 
Powětrowy wobraz Zejic

ŽórłaWobdźěłać

  1. staw: 31. decembra 2017; am-klosterwasser.de
  2. Filip Jakubaš: Hornjoserbsko-němski słownik. Domowina, Budyšin 1954, str. 535.
  3. 2017; am-klosterwasser.de
  4. Zejicy w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  5. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954. → wšě wjeski
  6. Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995, str. 252. [72 wobydlerjow, z nich 34 dorosćenych z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 0 z pasiwnymi, 10 serbskich dźěći a młodostnych, 28 bjez znajomosćow] → wšě wjeski

WotkazWobdźěłać

  Commons: Zejicy – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije