Hłowny meni wočinić

Brěmjo

wjes w Budyskim wokrjesu, gmejna Wulka Dubrawa

Brěmjo (němsce Brehmen) je wjes ze 127 wobydlerjemi[2] na wuchodźe hornjołužiskeho wokrjesa Budyšin. Słuša ke gmejnje Wulka Dubrawa a leži mjez 165 a 180 m nad mórskej hładźinu. Běše hač do 1. apryla 1936 samostatna gmejna.

Brěmjo
Brehmen
gmejna: Wulka Dubrawa
zagmejnowanje: 1936
wobydlerstwo: 127 (31. decembra 2016)[1]
přestrjeń: 2,3 km²
wysokosć: 165–180 metrow n.m.hł.
51.26722222222214.471388888889165–180
póstowe čisło: 02694
předwólba: 035934
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Brěmjenjan/-ka
adjektiw:
Brěmjenjanski
skłonowanje:
Brěmjenja, Brěmjenju, Brěmjo, Brěmjenjom, w Brěmjenju
Chěža ze stołom při Zdźěrjanskej dróze

Chěža ze stołom při Zdźěrjanskej dróze

wikidata: Brěmjo (Q10365690)

GeografijaWobdźěłać

 
Swjaty křiž ze serbskim napisom při Zejlerjowej

Wjes leži něhdźe 15 kilometrow sewjernje Budyšina w hornjołužiskej holanskej a hatowej krajinje. Přez Brěmjo wjedźe wokrjesna dróha 7210, kotraž zwjazuje wjesku z dwaj kilometraj zdalenej zwjazkowej dróhu 156 w Zdźěri.

Susodne wjeski su Zdźěr na wuchodźe, Wulka Dubrawa na juhozapadźe a Chróst na zapadźe.

StawiznyWobdźěłać

Po sydlišćowej formje jedna so wo rozšěrjeny hasowc. Prěnje historiske naspomnjenje jako Brehnn pochadźa z lěta 1419.[3] Wjes podsteješe do lěta 1599 Minakałskemu ryćerkubłu, potom pak Budyskemu tachantstwu, čehoždla wostawaše dźěl Brěmjenjanow katolski. Woni přisłušeja Radworskej wosadźe, sčasami tež Zdźěrjanskej, ewangelscy pak Klukšanskej.

WobydlerstwoWobdźěłać

W lěće 1884 měješe wjes po Mukowej statistice 129 wobydlerjow, mjez nimi 127 Serbow.[4]

1834 bě wot cyłkownje 111 wobydlerjow 62 katolikow, w lěće 1925 wučinichu woni 81 wot 165 wobydlerjow, mjeztym zo bě 82 ewangelskich Brěmjenjanow.

PomnikiWobdźěłać

Jako kulturne pomniki připóznate stej swjataj křižej ze serbskimi napisami při Serbskej a při Zejlerjowej dróze kaž tež chěža ze stołom při křižowanišću wobeju dróhow.

WosobinyWobdźěłać

LiteraturaWobdźěłać

  • Sdier/Zdźěr und Brehmen/Brěmjo. W: Oberlausitzer Heide- und Teichlandschaft (= Werte der deutschen Heimat. Zwjazk 67). 1. nakład. Böhlau, Köln/Weimar/Wien 2005, ISBN 978-3-412-08903-0, str. 213–216.
  • M. Kral: Stawizniske powěsće z našich serbskich wsow [=Serbska ludowa knihownja, čo. 44]. Budyšin, 1937, str. 159–177.

ŽórłaWobdźěłać

  1. staw: 31. decembra 2016; Podaća Wulkodubrawskeho gmejnskeho zarjada
  2. staw: 31. decembra 2016; Podaća Wulkodubrawskeho gmejnskeho zarjada
  3. Brěmjo w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  4. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 51. → wšě wjeski
 
Powětrowy wobraz Brěmjenja

WotkazWobdźěłać

  Commons: Brěmjo – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije