Mała Dubrawa

wjeska w Hornjej Łužicy, gmejna Wulka Dubrawa

Mała Dubrawa (němsce Kleindubrau) je sydlišćo w gmejnje Wulka Dubrawa w Budyskim wokrjesu. Wobsteji ze stareje wjeski južnje Wulkeje Dubrawy a z nowšeho sydlišća při puću do Chwaćic. Hač do lěta 1936 bě samostatna krajna gmejna

Mała Dubrawa
Kleindubrau
Mała Dubrawa na karće Hornjeje Łužicy
DEC
Mała Dubrawa
gmejna: Wulka Dubrawa
zagmejnowanje: 1936
wobydlerstwo: 136 (31. decembra 2016)[1]
wysokosć: 185 metrow n.m.hł.
51.24332814.462747185
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Susodnej wjesce stej Ješicy na juhu a Brězynka na juhowuchodźe.

Wjeska naspomni so prěni raz w lěće 1419 jako Dubra parva a słušeše w 16. lětstotku městu Budyšinej. W 17. a 18. lětstotku běše Mała Dubrawa wudwor Delnjohórčanskeho ryćerkubła. Cyrkwinsce słušeše wjes hač do lěta 1899 k Malešanskej wosadźe a wot toho časa k tehdy nowozałoženej Chwačanskej.[2] W lěće 1925 měješe gmejna Mała Dubrawa cyłkownje 54 wobydlerjow, z toho 52 ewangelskich. Po hamtskej statistice běchu w lěće 1900 82,6 % wobydlerstwa Serbja a 1925 hišće 77,8 %.[3]

Z Małeje Dubrawy pochadźeše serbski ludowy basnik Gusta Hatas (1842–1901).

LiteraturaWobdźěłać

  • Großdubrau/Wulka Dubrawa mit Kleindubrau/Mała Dubrawa. W: Oberlausitzer Heide- und Teichlandschaft (= Werte der deutschen Heimat. Zwjazk 67). 1. nakład. Böhlau, Köln/Weimar/Wien 2005, ISBN 978-3-412-08903-0, str. 229–234.


ŽórłaWobdźěłać

  1. staw: 31. decembra 2016; Podaća Wulkodubrawskeho gmejnskeho zarjada
  2. Mała Dubrawa w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (něm.)
  3. Felix Burkhardt: Die Entwicklung des Wendentums im Spiegel der Statistik. Langensalza 1932, str. 20
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije