Hłowny meni wočinić

Zahor

wjes w Budyskim wokrjesu, gmejnski dźěl Budestec

Zahor (němsce Berge) je wjesny dźěl gmejny Budestecy w Sakskej z 75 wobydlerjemi.[2]

Zahor
Berge
gmejna: Budestecy
zagmejnowanje: 1936
wobydlerstwo: 75 (31. decembra 2016)[1]
wysokosć: 270 metrow n.m.hł.
51.11664444444414.429641666667270
póstowe čisło: 02692
předwólba: 035938
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Zahorjan/-ka
adjektiw:
Zahorski
skłonowanje:
Zahorja, Zahorjej, Zahor, Zahorjom, w Zahorju
Kocorowy pomnik w Zahorju

Kocorowy pomnik w Zahorju

wikidata: Zahor (Q819466)

GeografijaWobdźěłać

Zahor leži juhowuchodnje Budyšina při dróze z Budestec do Hornjeje Hórki we Łužiskich horach. Wjeska leži při sewjerowuchodnej skłoninje 384 m wysokeje Słónčneje Hory nad dolinje Sprjewje. W zapadźe přesaha 447,4 m wysoki Mnišonc Zahor.

StawiznyWobdźěłać

Prěni króć naspomni so wjeska w lěće 1374 jako Bergk a 1486 jako Perig.[3] Hač do lěta 1486 přisłušeše wjeska najprjedy k ležownosćam w Jiłocach a po tym ke klóštrej Marijina hwězda. Zahor so 1936 do Budestec zagmejnowaše.

Za swoju statistiku naliči Arnošt Muka 1883/84 145 wobydlerjow, mjez kotrymiž běchu 112 Serbja (77%) a 33 Němcy.[4] Tehdy ležeše Zahor při južnej kromje serbskorěčneho teritorija w Hornjej Łužicy.

WosobinyWobdźěłać

W Zahorju so 1822 serbski komponist Korla Awgust Kocor narodźi. Při jeho ródnym domje dopomni w lěće 1929 stajeny pomnik na njeho. W lěće 1912 narodźi so nakładnistwowy lektor a serbski spisowaćel Albert Wawrik w Zahorju, hdźež 1988 tež zemrě.

 
Powětrowy wobraz Zahorja (2019)

ŽórłaWobdźěłać

  1. staw: 31. decembra 2016; Podaća gmejnskeho zarjada Budestecy
  2. staw: 31. decembra 2016; Podaća gmejnskeho zarjada Budestecy
  3. Jan Meschgang: Die Ortsnamen der Oberlausitz. LND, Budyšin 1973, str. 27.
  4. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 50. → wšě wjeski
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije