Hłowny meni wočinić

Lejno (Bukecy)

wjes w Budyskim wokrjesu, gmejnski dźěl Bukec

Lejno (němsce Lehn) je wjes we wuchodosakskim Budyskim wokrjesu a słuša wot lěta 1993 k Bukečanskej gmejnje. Leži pod tak mjenowanym Rubježnym hrodom (456 m).

Lejno
Lehn
gmejna: Bukecy
zagmejnowanje: 1957 (do Błócan)
wobydlerstwo: 93 (31. decembra 2016)[1]
přestrjeń: 2,5 km²
wysokosć: 283–305 metrow n.m.hł.
51.12888888888914.600277777778283–305
póstowe čisło: 02627
předwólba: 035939
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Lejnjan/-ka
adjektiw:
Lejnjanski
skłonowanje:
Lejna, Lejnu, Lejno, Lejnom, w Lejnje
Powětrowy wobraz Lejna (2018)

Powětrowy wobraz Lejna (2018)

wikidata: Lejno (Q160999)

Susodne wjeski su Błócany w sewjeru, Stwěšin w juhowuchodźe, Jawornik w juhu a Žornosyki w zapadźe.

StawiznyWobdźěłać

 
Lejnjanske ryćerkubło, dźensniša kobłarnja

Prěnje historiske naspomnjenje jako Leyn prope Lobaw („Lejno blisko Lubija“) je z lěta 1419.[2] We 1880tych lětach měješe wjes po Mukowej statistice cyłkownje 139 wobydlerjow, z nich 106 Serbow (76 %) a 33 Němcow.[3] Arnošt Černik zwěsći w lěće 1956 w Lejnje a Jaworniku serbski podźěl wobydlerstwa wot jenož hišće 23,7 %.[4]


ŽórłaWobdźěłać

  1. staw: 31. decembra 2016; Podaća gmejnskeho zarjada Bukecy
  2. Lejno w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  3. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 105. → wšě wjeski
  4. Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995, str. 245. [198 wobydlerjow, z nich 28 dorosćenych z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 9 z pasiwnymi, 10 serbskich dźěći a młodostnych, 151 bjez znajomosćow] → wšě wjeski

WotkazWobdźěłać

  Commons: Lejno – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije