Njamorojce

wjes w Delnjej Łužicy; dźěl Drjowka

Njamorojce (němsce Illmersdorf) su wjes w Delnjej Łužicy a wobydleny gmejnski dźěl[1] Drjowka we wokrjesu Sprjewja-Nysa. Słuša k měšćanskemu dźělej Kózle a bě hač do 1. januara 1958 samostatna gmejna.

Njamorojce
Illmersdorf
město: Drjowk
zagmejnowanje: 1. januara 1958 (do Kózlow)
wysokosć: 75 metrow n.m.hł.
51.69361111111114.17555555555675
póstowe čisło: 03116
předwólba: 035602
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Njamorojcaŕ/-ka
adjektiw:
njamorojski
skłonowanje:
, tam, Njamorojce, , tam
Njamorojska wjesna cyrkej

Njamorojska wjesna cyrkej

GeografijaWobdźěłać

Cyrkwinska wjes leži 5,5 kilometrow sewjerozapadnje Drjowka. Susodne wsy su Kóšnojce na wuchodźe, Źiwize na juhowuchodźe, Kózle na zapadźe a Brodkojce (město Wětošow na sewjerozapadźe.

Wobydlerstwo a rěčWobdźěłać

Po Mukowej Statistice Łužiskich Serbow mějachu Njamorojce srjedź 1880tych lět cyłkownje 152 wobydlerjow, z kotrychž běchu 100 Serbja (66 %).[2] Arnošt Černik zwěsći porno tomu w 1950tych lětach jenož hišće dweju wot 123 wobydlerjow, kiž serbsce móžeštaj.[3]

Hač do lěta 1885 wotměwachu so w Njamorojcach Bože słužby w delnjoserbskej rěči.

WosobinyWobdźěłać

NóžkiWobdźěłać

  1. „bewohnter Gemeindeteil“
  2. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954. → wšě wjeski
  3. Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995. [123 wobydlerjow, z nich 2 dorosćenaj z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 0 z pasiwnymi, 0 serbskich dźěći a młodostnych, 121 bjez znajomosćow] → wšě wjeski

WotkazajWobdźěłać

  Commons: Njamorojce – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
  • Njamorojce w datowej bance delnjoserbskich městnych mjenow na dolnoserbski.de (delnjoserbsce)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije