Šćeńc

wjes w Delnjej Łužicy; dźěl Drjowka

Šćeńc (prjedy tež Sćeńc; němsce Steinitz) je wjes w Delnjej Łužicy a wobydleny gmejnski dźěl[1] Drjowka we wokrjesu Sprjewja-Nysa. Słuša k měšćanskemu dźělej Domašojce a bě hač do 1. januara 1973 samostatna gmejna.

Šćeńc
Steinitz
město: Drjowk
zagmejnowanje: 1. januara 1973 (do Domašojc)
wysokosć: 109 metrow n.m.hł.
51.627514.219109
póstowe čisło: 03116
předwólba: 035602
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Šćeńcanaŕ/-ka
adjektiw:
šćeńcański
skłonowanje:
, tam, Šćeńc, , tam
Cyrkej w Šćeńcu

Cyrkej w Šćeńcu

GeografijaWobdźěłać

Cyrkwinska wjes leži tři kilometry južnje Drjowka na sewjernej kromje Wjelčanskeje brunicoweje jamy. Susodne wsy su Rakow na sewjeru, Jazorki na sewjerowuchodźe a Domašojce na sewjerozapadźe.

Połdra kilometra wuchodnje Šćeńca běše hač do lěta 1980 wjeska Górki, gmejnski dźěl Jazorkow. Dla škodow přez pohłubjenje dnjoweje wody jako sćěh bliskeje brunicoweje jamy dyrbjachu wobydlerjo Górkow swoju wjes wopušćić, kotraž bu pozdźišo wottorhana. Do južneho směra wjedźeše krajna dróha přez holu dale do Chuseje, kotraž bu 1995 přesydlena a potom wotbagrowana.

Wobydlerstwo a rěčWobdźěłać

Po Mukowej Statistice Łužiskich Serbow měješe Šćeńc srjedź 1880tych lět cyłkownje 179 wobydlerjow, z kotrychž běchu 100 Serbja (56 %).[2]

Hač do lěta 1893 wotměwachu so w Šćeńcu Bože słužby w delnjoserbskej rěči.

NóžkiWobdźěłać

  1. „bewohnter Gemeindeteil“
  2. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954. → wšě wjeski

WotkazajWobdźěłać

  Commons: Šćeńc – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
  • Šćeńc w datowej bance delnjoserbskich městnych mjenow na dolnoserbski.de (delnjoserbsce)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije