Wóseńk (němsce Groß Oßnig) je wjes w braniborskej Delnjej Łužicy a wot lěta 2004 gmejnski dźěl Kopańc. Je z něhdźe 550 wobydlerjemi najwjetši gmejnski dźěl a nadeńdźe so južnje Choćebuza při zwjazkowej dróze 97 (Choćebuz–Wojerecy).

Wóseńk
Groß Oßnig
Wóseńk na karće Delnjeje Łužicy
DEC
Wóseńk
gmejna: Kopańce
zagmejnowanje: 2004
wobydlerstwo: 527 (30. junija 2015)[1]
wysokosć: 100 metrow n.m.hł.
51.67870214.357199100
póstowe čisło: 03058
předwólba: 035605
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Do gmejnskeho dźěla słušatej sydlišći Harnišojce (Harnischdorf) a Rošyce (Roschitz).

Susodne wjeski su Gołynk na sewjeru, Dubrawka na sewjerowuchodźe, Kopańce na wuchodźe, Małe Dobrynje na juhozapadźe a Harnišojce na zapadźe.

StawiznyWobdźěłać

Wjes naspomni so prěni raz w lěće 1413. Po statistice Arnošta Muki měješe Wóseńk we 1880tych lětach cyłkownje 546 wobydlerjow, z nich 541 Serbow a jenož pjeć Němcow.[2] W lěće 1956 zwěsći Arnošt Černik serbskorěčny podźěl wobydlerstwa wot jenož hišće 1,3 %.[3] Serbskorěčnych młodostnych tehdy hižo njebě.

Hač do lěta 2004 bě Wóseńk samostatna gmejna.

Wjesna cyrkej z wěžu a wojerskim pomnikom kaž tež jedna bydlenska chěža we wsy stejitej jako kulturnej pomnikaj pod pomnikoškitom.

WosobinyWobdźěłać

  • Kito Šwjela (1836–1922) – wučer, přełožowar a redaktor Bramborskeho Serbskeho Casnika; 1861–66 z wučerjom we Wóseńku

NóžkiWobdźěłać

  1. staw: 30. junija 2015; Podaća na webstronje gmejny Kopańce
  2. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954. → wšě wjeski
  3. Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995. [527 wobydlerjow, z nich 7 dorosćenych z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 0 z pasiwnymi, 0 serbskich dźěći a młodostnych, 520 bjez znajomosćow] → wšě wjeski
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije