Kokrjow

wjes w Delnjej Łužicy; dźěl Gołkojc

Kokrjow (němsce Kackrow, prjedy tež Kakrow) je delnjołužiska wjeska w braniborskim wokrjesu Sprjewja-Nysa, kotraž słuša wot lěta 1993 do gmejny Gołkojce. Do toho bě wot lěta 1972 dźěl gmejny Kśišow. Leži něhdźe jědnaće kilometrow juhozapadnje Choćebuza bjezposrědnje při awtodróze 15 a ma wokoło sto wobydlerjow.

Kokrjow
Kackrow
Połoženje na karće Delnjeje Łužicy
Połoženje na karće Delnjeje Łužicy
DEC
gmejna: Gołkojce
zagmejnowanje: 1972 (do Kśišowa)
wobydlerstwo: 96 (2006)[1]
wysokosć: 67 metrow n.m.hł.
51.73111111111114.18805555555667
póstowe čisło: 03099
předwólba: 035604
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Kokrjowaŕ/-ka
adjektiw:
kokrjejski
skłonowanje:
, tam, Kokrjow, , tam

Wjeska so w lěće 1446 prěni raz naspomni.

Wobydlerstwo

wobdźěłać

Po statistice Arnošta Muki měješe wjes w lěće 1884 cyłkownje 140 wobydlerjow, z nich 136 Serbow (97 %) a štyrjo Němcy.[2] Arnošt Černik zwěsći 1956 serbskorěčny podźěl wobydlerstwa wot hišće 7,6 %.[3]

  1. staw: 2006; Podaća na webstronje gmejny Gołkojce
  2. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 73. → wšě wjeski
  3. Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995, str. 257. [145 wobydlerjow, z nich 9 dorosćenych z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 2 z pasiwnymi, 0 serbskich dźěći a młodostnych, 134 bjez znajomosćow] → wšě wjeski
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije