Jan Lajnert

serbski wučer, basnik a spisowaćel

Jan Lajnert (* 22. meje 1892 w Rakecach; † 14. nowembra 1974 w Rozwodecach) bě serbski wučer, basnik a spisowaćel.

Wot 1922 do 1935 bě wučer w Delnim Wujězdźe, hdźež dirigowaše tež chór serbskeho towarstwa Zahrodka; potom bu wot šulskeje wyšnosće přesadźeny do Parchwitza (dźensa Prochowice) pola Lěhnicy w Delnjej Šleskej. Po Druhej swětowej wójnje skutkowaše wot 1946 do 1950 jako docent a direktor Serbskeho wučerskeho wustawa w Radworju a wot 1951 do 1960 jako šulski nawoda a wučer w Bošecach. 1965 poda so na wuměnk do Rozwodec.

Lajnert bě wot lěta 1923 čłon Maćicy Serbskeje a dósta 1962 Literarne myto Domowiny. Wón płaći jako basnik serbskeje hole.

TwórbyWobdźěłać

  • Serbska hola. 1923
  • Wyskow sapy, sylzow kapy. Zhromadźene basnje, Budyšin 1928.
  • Šěrik, měrik, bałdrijan. Budyšin, 1962
  • Žana chójna přewysoka. Budyšin, 1975
  • Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)

LiteraturaWobdźěłać

  • Serbska poezija 13: Jan Lajnert, zestajał Benedikt Dyrlich, LND, Budyšin 1972
  • Dietrich Scholze: Stawizny serbskeho pismowstwa 1918–1945. LND, Budyšin 1998, str. 135–143

WotkazyWobdźěłać

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije