Winowa ruta
Ruta graveolens3.jpg
Winowa ruta (Ruta graveolens)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Rosidy
Eurosidy II
rjad: (Rosidae)
swójba: Rutowe rostliny (Rutaceae)
ród: Ruta (Ruta)
družina: Winowa ruta
wědomostne mjeno
Ruta graveolens
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Gatunek trujący.svg

Winowa ruta (Ruta graveolens) je rostlina ze swójby rutowych rostlinow (Rutaceae).

Ruta graveolens

WopisWobdźěłać

Winowa ruta je kerk, kotryž docpěje wysokosć wot 30 hač do 50 cm. Rostlina je namódry zelena, naha, sylnje aromatisce wonja.

Stołpiki su deleka drjewjane.

ŁopjenaWobdźěłać

Łopjena su schódne.

KćenjaWobdźěłać

Kćěje wot junija hač do awgusta. Kćenja steja w pozdatnym wokołku a maja nazeleń žołte. Krónowe łopješka su łžičkojte , złaha zubate a maja napadnu rynčku z nektar wudźělacej włoknina.

PłodyWobdźěłać

Płód je kapslowy płód.

Stejnišćo a rozšěrjenjeWobdźěłać

Pochada ze regiona Srjedźneho morja. Rostlina so do zahrodow sadźana, ale tež rosće na smjećowych městnach, skałach, murjach, winicach. Ma radšo ćopłe, suche kamjentne pódy.

WužiwanjeWobdźěłać

ŽórłaWobdźěłać

  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 264 (němsce)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazyWobdźěłać

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije