Lěkarski kokrik
Fumaria officinalis W.jpg
Lěkarski kokrik (Fumaria officinalis)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Eudikotyledoneny
rjad: (Ranunculales)
swójba: Makowe rostliny (Papaveraceae)
podswójba: Kokrikowe rostliny (Fumariaceae)
ród: Kokrik[1][2] (Fumaria)
družina: Lěkarski kokrik
wědomostne mjeno
Fumaria officinalis
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Lěkarski kokrik (Fumaria officinalis) je rostlina ze swójby makowych rostlinow (Papaveraceae).

Ilustracija

Po někotrych žórłach so do swójby kokrikowych rostlinow (Fumariaceae) přirjaduje.

WopisWobdźěłać

Lěkarski kokrik je cunja, módrozelena jednolětna rostlina, kotraž docpěwa wysokosć wot 15 hač 30 cm.

Stołpik je rozhałuzowany.

ŁopjenaWobdźěłać

Łopjena ma kónčki, kotrež su 3-4 razy tak dołhe kaž šěroke. Wone su dwójce třiličbne a módrozelene a maja 2 hač 3 mm dołhe kónčki.

KćenjaWobdźěłać

Kćěje wot meje hač oktobra. 10-50 róžojtych, purpurowych abo ćmowočerwjenych, šwižnych kćenjow steji w kićach a docpěwa dołhosć wot 5 hač 9 mm. Keluškowe łopješka lochko wupadnu. Keluch docpěwa dołhosć wot 5 mm.

PłodyWobdźěłać

Płód je horjeka tróšku zatłóčeny worjech.

StejnišćoWobdźěłać

Rosće na rolach, zahrodach, winicach, wotewrjenych stejnišćach twarnišćow a druhich pustych płoninow.

RozšěrjenjeWobdźěłać

Rostlina je w Europje rozšěrjena.

WužiwanjeWobdźěłać

Rostlina wobsahuje alkaloidy, kaž na př. fumarin, ale tež fumarowu kisalinu. Tohodla so w ludowej medicinje přećiwo bolosćam žołčnika, žołdka a črjewa a schorjenjam kaže wužiwa.

NóžkiWobdźěłać

  1. W internetowym słowniku: Erdrauch
  2. Jurij Kral: Serbsko-němski słownik hornjołužiskeje serbskeje rěče, Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2003, ISBN 3-7420-0313-5, str. 159.

ŽórłaWobdźěłać

  • Lehrbuch der Botanik für Hochschulen, Jena 1921, strona 517 (němsce)
  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 232 (němsce)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 74 (němsce)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije