Hłowny meni wočinić
Dwułopjenata kokulinda
Platanthera bifolia.jpg
Dwułopjenata kokulinda (Platanthera bifolia)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
swójba: Orchidejowe rostliny (Orchidaceae)
podswójba: Orchidoideae
tribus: Orchideae
ród: Kokulinda[1][2] (Platanthera)
družina: Dwułopjenata kokulinda
wědomostne mjeno
Platanthera bifolia
(L.) Rich. (1817)
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Škitana družina

Dwułopjenata kokulinda (Platanthera bifolia) je rostlina ze swójby orchidejowych rostlinow (Orchidaceae).

WopisanjeWobdźěłać

Dwułopjenata kokulinda je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 15 hač 45 cm.

Łopjena su swětłozelene, njeblakate. Spódnje łopjena su jejkojte a docpěwaja dołhosć wot 5 hač 15 cm a šěrokosć wot 2 hač 5 cm, mjeztym zo stołpikowe łopješka su jenož małke a lancetojte.

Kćěje wot meje hač julija. Běłojte, cremebarbne abo słabje zelenojte kćenja docpěwaja šěrokosć wot 11 hač 18 mm, njesu hač do 30 cm dołhu, ćeńku, wótru wotrohu a steja po hač do pjećdźesaćoch w čumpatych, 5-15 cm šěrokich kićach. Hubka je pasmojta, dołha a njedźělna a docpěwa dołhosć wot 6 hač 10 mm. Zwonkowne tři kćenjowe łopješka su lancetojte, wotstejace, mjeztym zo znutřkownej kćenjowej łopješce stej krótšej, wušej a horje měrjenej. Kašćiki próšnikow steja wusko jedyn při druhim a nimale paralelnje.

Kćenja wonja wosebje po nocach kaž całtki.

StejnišćoWobdźěłać

Rosće w swětłych lěsach, holach, na suchich trawnikach a płonych tymjenjach. Preferuje bazowe hlinjane a běłohlinjane pódy na połchłódkojtych hač swětłych stejnišćach.

RozšěrjenjeWobdźěłać

Rostlina je w Europje rozšěrjena.

NotyWobdźěłać

  1. Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 199
  2. W internetowym słowniku: Kuckucksblume

ŽórłaWobdźěłać

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 70 (němsce)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 194 (němsce)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije