Jurij Libš: Rozdźěl mjez wersijomaj

127 bajtow přidatych ,  před 4 lětami
(dodawk)
 
== Skutkowanje ==
W Praze bě Libš čłon serbskeho towarstwa ''[[Serbowka]]'' a wot 1877 do 1883 jeho starši. Jako hłowny starši serbskeje studowaceje młodźiny nawjedowaše [[schadźowanka|schadźowanku]] 1883 w [[Bukecy|Bukecach]]. Za čas studija započa literarnje skutkować a napisa rjad nastawkow do zwjazkow Serbowki, mjez druhim powěsće z erta ludu, portrety wuznamnych Słowjanow, powědančka a přełožki z druhich słowjanskich rěčow. Přinošowaše tež do ''[[Lipa Serbska|Lipy Serbskeje]]'', ''[[Łužičan (časopis)|Łužičana]]'' a do ''[[Katolski Posoł|Katolskeho Posoła]]'' a pozdźišo tež do ''[[Łužica (časopis)|Łužicy]]'' a ''[[Krajan]]a''. Wot 1890 wozjewješe w ''[[Serbske Nowiny|Serbskich Nowinach]]'' zwjetša přełožene powědančka předewšěm z čěskeje literatury. Jeho w Posole wozjewjene powědančka wuńdźechu 1920/21 w dwěmaj knižkomaj.
 
Libšowe najwuznamniše dźěło ''Syntax der wendischen Sprache in der Oberlausitz'' (Budyšin 1884) nasta jako wuraz nahladow [[młodoserbske hibanje|młodoserbskeho hibanja]] wo rěčnej kulturje a kodifikaciji spisowneje rěče. Libš zepěraše so na staw ludoweje rěče a bjerješe přikłady z ludoweje folklory. Metodiski zakład za Libšowu syntaksu bě teorija rěče słowakskeho slawista [[Martin Hattala|Martina Hattale]]. Njeporadźi so jemu, přihotować jeje druhe wudospołnjene wudaće ani napisać přirunowacu hornjo- a delnjoserbsku gramatiku.
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije