Jurij Wjela: Rozdźěl mjez wersijomaj

144 bajtow přidatych ,  před 7 měsacami
žane zjeće
'''Jurij Wjela''' ({{wrěči|de}} ''Georg Wehle''; * [[4. měrca]] [[1892]] w [[Kubšicy|Kubšicach]], † [[6. apryla]] [[1969]] w [[Budyšin]]je) bě [[Serbja|serbski]] wučer, docent a spisowaćel kaž tež awtor serbskich wučbnicow. W lěće 1968 dósta [[Myto Ćišinskeho]] za swoje literarne dźěło.
 
Syn skałarja běše wot 1907 do 1913 ze seminaristom na [[Krajnostawski wučerski seminar|Krajnostawskim wučerskim seminarje]] w Budyšinje a nastupi w lěće 1913 swoje prěnje městno jako wučer w [[Njeswačidło|Njeswačidle]], hdźež hač do lěta 1919 wosta. Wot 1916 do 1918 bě jako wojak w [[prěnjaPrěnja swětowa wójna|prěnjejPrěnjej swětowej wójnje]]. 1919–26 wučerješe w [[Komorow (Rakecy)|Komorowje]] a 1927–37 w [[Budestecy|Budestecach]]. Jako aktiwny čłon serbskich towarstwow a awtor dramatiskich hrow kaž na přikład „[[Paliwaka|Paliwaki]]“ bu w lěće 1937 wot nacionalsocialistow z Łužicy wuhnaty.
 
[[Dataja:Tuchorski kěrchow – Jurij Wjela.jpg|mini|Row Jurja a Anny Wjelic na [[Tuchorski kěrchow|Tuchorskim kěrchowje]] w Budyšinje]]
Po kóncu druheje[[Druha swětowa wójna|Druheje swětoweje wójny]] běše z načolnikom šulskeho wotrjada [[Domowina|Domowiny]] a pomha tam a jako awtor wučbnicow při natwarju serbskeho šulstwa. Nimo toho bě jedyn z prěnich docentow 1946 załoženeho [[Serbski wučerski wustaw|Serbskeho wučerskeho wustawa]]. Najwjetši dźěl jeho historisko-prozaiskeho dźěła nasta hakle na wuměnku, tak jako historiski swójbny roman zapołožene ''Robotow pak njeby kónc'', kotrež so ze serbskimi wsami wokoło [[Droždźij]]a zaběra.
 
Jurij Wjela bě wot lěta 1919 zmandźeleny z Anny Elisabeth, rodźenej Krausec (1896–1972). Wučer a lektor [[Jan Wjela (1920)|Jan Wjela]] bě jeju syn. Wot lěta 1911 běše sobustaw [[Maćica Serbska|Maćicy Serbskeje]].
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije