Hłowny meni wočinić
Prosty šćěrjenc
Amaranthus retroflexus full1.jpg
Prosty šćěrjenc (Amaranthus retroflexus)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Eudikotyledony
Jadrowe eudikotyledony
rjad: (Caryophyllales)
swójba: Šćěrjencowe rostliny (Amaranthaceae)
ród: Šćěrjenc[1][2] (Amaranthus)
družina: Prosty šćěrjenc
wědomostne mjeno
Amaranthus retroflexus
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Prosty šćěrjenc (Amaranthus retroflexus) je rostlina ze swójby šćěrjencowych rostlinow (Amaranthaceae).

WopisWobdźěłać

Prosty šćěrjenc je jednolětna rostlina, kotraž docpěwa wysokosć wot 15 hač 100 cm.

Stołpik je zrunany.

ŁopjenaWobdźěłać

Łopjena su rombisko-jejkojte, na delnim boku na nerwach kosmate, na kromje tróšku žołmate. Wone docpěwaja dołhosć wot 5 hač do 15 cm.

KćenjaWobdźěłać

Kćěje wot julija hač septembra. Jara huste, nakónčne kwětnistwo je kwěćelojte abo kehelojta kić a njese jenož w delnim dźělu lisćowe łopjenka a so jara seršćaće přima. Kćenja wobsteji z pjeć linealskich kćenjowych łopješkow a maja jedne kałace łopješko.

StejnišćoWobdźěłać

Rosće na drjebiznowych městnach, pućnych kromach, rolach a pustych krajach. Preferuje jara wutkate pódy a wutraje sól.

RozšěrjenjeWobdźěłać

Pochadźa ze sewjerneje Ameriki a wodźiwi při nas na spočatku 19. lětstotka.

Podobna družinaWobdźěłać

Tutej družinje je Amaranthus hybridus jara podobna, při tym teje stołpik je horjeka nimale nahi.

WužiwanjeWobdźěłać

NóžkiWobdźěłać

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 500.
  2. W internetowym słowniku: Amarant

ŽórłaWobdźěłać

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 350 (němsce)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 368 (němsce)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije